Bugün çok perişanım çöktüğüm günlerden biri
Böyle garip kalmamıştım belki kırk yıldan beri

Kalabalık olsa da yetmiyor, çıkılmıyor içinden
Çaresizlik geliyor zor günlerin peşinden

Sual sorulamaz asla Rabbimin hikmetinden
Yine mektuplar geldi sevenden, sevilenden

Teselli etti bizi sizden gelen mektuplar
Mektup değil ki gelen, “dağ yürekli” insanlar

Bazen haftalar sürer, bıkarsın beklemekten
Duygular tükeniyor, çıkılmıyor ilmekten

Zaman geçtikçe artıyor sevgim, hayranlığım
Kaçıncı mektup bilmem canlarımdan aldığım

Zindanda mektup başka, hasretlerin mührüdür
Canından kopup gelen sevgi dolu türküdür

Zaman farklı da olsa mektuptur dokunduğun
Canlarımdan nağmedir günlerce okuduğun

Yâranıma yazdığımdır zorlandığım mektup
Yere çalasım geliyor şu hasreti tutup

Yaşamayan bilmez ki duadır sığındığım
Tamamı imtihanmış meğer hayat sandığım

Sade zarf gelmedi, dağ gibi hasret gördüğüm
Mektupta gözler nemli, boğazlar düğüm düğüm

Mektup alan kayboldu akşam güneş batarken
Ne hasretler yaşandı bu mektubu yazarken

Ya Rab, sevginin, merhametin kaynağı Sen’sin
Hayatı, sevgileri, dostları var edensin

Sade Allah’ım diyebildim; tükendim, bittim
Bizi kimsesiz ve çaresiz bırakma Rabbim