Çağlayan
Sohbet ve Mütalaa Rehberi | Sayı 114 | Eylül 2026
Sessiz Irgatlar
Prof. Dr. İrfan Yılmaz
Açılış
"Gözden uzak, toprağın karanlığında boğaz tokluğuna çalıştırılan yumuşak ırgatlar diyebileceğimiz solucanlar, dünyayı besleyen hububat ve baklagil çeşitlerinin verimlilik rekoltelerine ait rakamların büyüklüğüne vesiledirler."
Makalenin Özü
Bu makale, Allah'ın ekosistemde istihdam ettiği en sessiz, beyinsiz ve elsiz işçilerinden olan toprak solucanlarının küresel gıda üretimine devasa katkısını ele almaktadır. Rezzâk isminin tecellisiyle toprağı havalandıran, gübreleyen ve ölü organizmaları dönüştüren bu varlıklar, bilhassa fakir ülkelerin verimsiz arazilerinde mucizevi bir rahmet dengesi kurmaktadır. İlâhî şefkatin bir göstergesi olarak ziraatte vazgeçilmez bir yer tutan bu mütevazı canlılar, ekosisteme yapılan fıtrî olmayan müdahalelerin ne kadar tehlikeli olduğunu da bizlere hatırlatmaktadır.
- Gözsüz ve beyinsiz solucanların küresel gıda rekoltesindeki devasa payı
- Fakir ve asidik topraklarda İlâhî bir inayet olarak solucan faaliyetlerinin daha çok fayda vermesi
- Fıtrata ve yerel ekosisteme dışarıdan müdahale yerine organik ziraatın gerekliliği
- Yerin altındaki muazzam iş bölümünde parlayan rızık ve inayet hakikati
Makaleden Çıkarılabilecek 3 Temel Esas
- Allah, elsiz ve beyinsiz bir canlıyı milyarlarca insanın rızkı için kusursuz bir ziraat mühendisi gibi çalıştırır.
- Küresel güneydeki fakir topraklarda solucanların daha çok fayda sağlaması, Rezzâk isminin özel bir şefkat tecellisidir.
- Ekosistemdeki fıtrî dengeye müdahale etmek yerine, onu koruyan ve destekleyen organik usuller benimsenmelidir.
Sohbet Soruları
- Elsiz, ayaksız, gözsüz ve beyinsiz bir canlının dünya tahıl üretiminde milyonlarca tonluk etkiye sahip olması, bize Cenâb-ı Hakk'ın icraatı ve "Rezzâk" ismi hakkında neler düşündürür?
- Toprak solucanlarının fakir ve asidik topraklarda zengin bölgelere kıyasla oransal olarak daha çok fayda sağlamasını (ilâhî dengeleme) nasıl okumalıyız?
- Ekolojik dengeye dışarıdan müdahale etmenin zararları ile manevi hayatımızdaki fıtrî sınırları koruma arasında nasıl bir paralellik kurabiliriz?
Kur'ân, Hadîs, Risale ve Pırlanta Ufku
Kur'ân-ı Kerim
"İnsan (şu) yiyeceğine bir baksın! (Nasıl) Biz suyu döktükçe döktük. Sonra toprağı güzelce yardık da orada daneler bitirdik. Üzümler, yoncalar, zeytin ve hurmalar; iri ve sık ağaçlı bahçeler, meyveler, çayırlar... (hepsi) sizin ve hayvanlarınızın geçimi için."
Kur'ân'ın Altın İkliminde, Abese Sûresi, 80/24-32
Hadîs-i Şerif
"Müslüman bir ağaç diker de ondan herhangi bir insan, hayvan veya kuş yerse (bu ağaç meyve verdiği ve meyveleri yenildiği sürece) kıyamet gününe kadar o müslüman için sadaka olmaya devam eder."
Riyazu's-Salihin, Müslim, Musâkât 10
Risale-i Nur
"Hem toprak, nebatatıyla açılıp, Rızkınız oradan geliyor. Hissiz, şuursuz toprak, sizin Rızkınızı düşünüp şefkat etmek kabiliyetinden pek uzak olduğundan, toprak kendi kendine açılmıyor, birisi o kapıyı açıyor, Nimetleri ellerinize veriyor."
Sözler, Yirmi Beşinci Söz
Pırlanta Serisi
"Şu solucana bakın! Ayaklar altında ve kendi hesabına alabildiğine merhamete muhtaç... Ama o, bu hâliyle pek çok şeye merhamet etme yolunda yorgunluk bilmeyen bir yolcudur: Şefkatli toprak ona bağrını açar. O da, bu sıcak kucağın her avuç toprağına yüzlerce döl bırakır. Toprak ana bununla havalanır, bununla kabarır ve her yanıyla pişer ve olgunlaşır. Toprak solucana, solucan da toprağa rahmet..."
F. Gülen, Sızıntı, Kasım 1980