Akşam ayazla çökünce üstüne gölge

Sen gibi büyürken içimde ahenk

Bir yeni düş geceme

Bir eski gölge düşer peşime

İnsan bu tıpkı gün gibi değişir her an

Kimi tan kadar aydınlık ve umut dolu

Kimi seher kadar serin ve diri

Kimi güz şarkılarına karışır gider

Takvim uz almaz bu kentte

Akşam olunca başlar sancılar

Siyah gölgeler üstüne söylenir türküler

Kanadı kırık bir kuş gibiyim bu diyarda

İnceden eser rüzgâr, üşür heceler

Maziye ağıtlar yakar geceler

Dolaşsam bu şehri bir baştan başa

Selamı bile bana çok görür cüceler

Ben aynı şarkıyı söylüyorum bıkmadan

Kül kül yakılıp savrulsak da rüzgâra

Yağsa da üstümüze baharı unutturan kar

Bak ki mevsim değişmiş cemreler düşmüş toprağa

Bak ki söyleriz o şarkıyı gönülden

Bak ki bir başka şahlanmışız yeniden

Renkler çalıyor üst üste geceye

Her düş gibi sisli puslu o efsun

Perdeler üzerinde yürüyor geceye

Saatler mi akrepler kadar acıtan içimi

Güne düşen beyazlık mı

Bilmek de yetmiyor, anımsamak da

Yavaş yavaş kemirirken yelkovanlar içimi

Aynı kuşkuyu büyütür durur bir izbe karanlık

Dem tutar dem dem üstüne sesler

Deseninde hep o baygın ve solgun renk

Ne sigaraya tahammül eder

Ne iç içe gelen sancılara

Kimsesiz yalnızlığı büyütürken karanlık

Tuhaf ve kırgın bir hâl var sebebi meçhul

Öyle işte aynı penceredeki kuş gibi

Aynı geçen mevsimde yağan kar gibi

Masum ve garip bir yaban

Aynı yelkovan ve akrep gibi

Aynı saatlerde vuran sancılar gibi

Duman duman çektim içime

Bitmeyen öksürüklerime inat ben bu efkârı

Hayalinle konuştum ağartana kadar geceyi

Senin adındı değil mi güneş

Bak yine saçmalamaya başladım

Bilmiyorum tuhaflaştım sen gideli

Bir yanımız batan gün ufkunda kızıllığa düşkün

Bir yanımız doğan gün ile fecri bekleyen geceye

Bir yanımız gibi yine umutsuz ve düşkün

Sordum, gitti dediler o şehirden

Bir kuş çalmış aklını

Bir kış günü gelen hüzün ile

Bir göçmen yurt tutunup uçtu, dediler çoktan

Sordum, göçtü dediler hüzün ve öfke ile

Yine bana deli diyeceksin biliyorum

Senden kokular var bazı sözcüklerde

Sen gibi konuşur bazı renkler gülerek

O eski saatler, kar üstünde açan kış çiçekleri,

Anımsadın değil mi o sahile düşen serin yelleri

Şimdi aynı sen gibi tuhaf bir hüzün

Sarılıp duruyor bu şehir de

Siyah ve soluk renklerinde

Aynı sen gibi bu kış ve hüzün

Gece ve sen

Ve denizin üstünden bir yeni güneş iniyor sahiline

O şehrin kalabalık iklimine ıslak şarkılar dökerek

Yunuslar diyor bir şair

Bir anda gözler yine sana kayıyor

Nerede beyaz elleriyle büyüyen gün

Üst üste kalabalık ikliminde

Ve o şehrin üzerinden dönerek

Uçuşan mavi renkli ufuklar

Ve eski şarkıları söyleyen insanlar

Sordum, gitti dediler çoktan

Bir şiir tutturup diline ve göçmen kuşlara takılıp

Uzak şehirlerin ötesinde açılan iklimlere

Sordum, gitti dediler çoktan

Benim sahilim eskiyen şarkılar kadar sade ve renksiz

Beyaz bulutlar çekinir dün gibi duvaklar

Sessiz gemiler içinde yine çocuklar

Ve saf duygularıyla insanlar

Hani hatırlarsın

Akşam olur şehre bir yeni soluk iner

Bir bayram önünde çoğalan aşklar gibi sokaklar

Ve ardından bir yeni film gelir

Takvim yaz perdelerde dolaşan o eski körfez gibi sis

Sabaha uyanmış çiçekler ve açan gün benizli yasemenler

Sense geceye düşkün o siyah örtüsünde

Kaybolan insanlar kadar nefes

Yunuslar diyor oysa o şair

Seni alıp götüren uzak şehirlere

Ve çocuk ruhuyla dolaşan martılar gibi

Uçuşan mavili kuşlar ile

Sordum gitti dediler bu şehirden

Eskimiş iklimlere bir beyaz sessizlik yüklenip

Uzak iklimlere

Şimdi bahardan kalma ıslak bir koy içinde bir yeni bağ

Bak ki şıralanır asmalar bak ki değişir bağban

Şarkın kadınları dolanıyor sokağında göçe durmuş zaman

Ve kimsesiz yoksul sesler ile büyüyen yıldızlar gibi çağ

Çağın ötesinde haykıran bozgun nefesler büyüyor oysa

İçinde el ele tutuşan çocuklar ve hayalsiz yeni bir zaman

Toprak eskimiyor oysa sen gibi haki ve yeşil renkli

Üzerinde açan kırmızı güller gibi sarmaşık kokulu

Biliyorsun değişmez bu şehrin sessizliği de

Aynı resimleri gibi

Coğrafyası gibi bembeyaz güller ile kendi kokusu

Uzağım günlerin nefesine

Vakit akşam

Şehrin ucundaki rıhtımda bir yeni gece

Güvelerin perdelerini kemirdiği

Üstü toprak, altı toprak, küf kokulu odamdayım

Kuruluyorum şöyle, doldurup çayımı sedire

Bak dinle, yine senin şarkın çalıyor radyoda

Tam senin istediğin gibi

Mısra mısra şiirlerin akacağı dem sanki

Yatmışken diyorum âlem

Hadi de bana bütün sırlarını şiirin

Silinen güneş renkli hayallerimizi

Meriç’te kararan hayatlarımızı

Bölündükçe çoğalan aşklarımızı

Ayrılırken kalkmayan ellerimizi

Sallanamayan mendillerimizi

Yaz dostum

Daha sözüm var âleme

Bitmedi diyeceklerim zalime

Dinlemiyorlar deme

Duyan var içindeki sessiz çığlıklarını

Gören var görmezden

gelindiğin yerde mutlak

Yaz dostum

Yaz ki uçup gitmesin söylediklerin

Yaz ki yükselsin bin dil olup yüce dergâha

Yaz ki devrilsin masum hayatları deviren bu devir

Yaz dostum yaz

Sürüm sürüm haysiyet derbeder onur

Bu çağ ifrit yangınları büyütür ocaklarımızda,

Ama her derde çare bulunur unutma

Sabrı tahsil ile mümkün Eyyüb olmak

Ne hükmü var Hak katında mensubiyetin

Sorulmuyor “yevme lâ yenfeu” da bu sual

Yıkıldı bu izmler sessizlik içinde dün

Şimdi yeni şeyler söyle uyutmasın beni

Sabahı aydınlatan güneş gibi olsun güftelerin 

Ne olur! Artık sustur şu çalan şarkıyı

Doğruysan çalışkansan neden derbeder bu nesil

Bir hatır üstüne işlenecek neyimiz kaldı

Her hâli uyumsuz bu mavalın

Keşkeler harman oldu bizim obada

İman etti mi menfaate bir çoban

Kurt kuzuya dünür gider akşamdan

Amma! Bunu da yaz

Hallenirsen kutlu hayallerin deminde

Saplar güneş mızrağını

simsiyah bulutların kara bağrına

Çekilir sisi Akdeniz’in o zaman

Ya sen kadar yeşerir her mevsim

Ya ben gibi dağılır temmuz

Göçten döner nazlı turnalar akın akın

Sahile vurmaz masum bedenler artık

Ve meltem değse üşüyen ben

Zemheride yorgansız sabahlarım

Soğuk kaldırım üstünde,

Artık bir yanım yaramaz çocuklar gibi

Halay çeker horon teperim

Her yanı kırılgan hayaller üstünde

İşte o zaman

Vakit kaybolur, umarsız ve gizli

Hani sessiz sözcükler gibi

Gece kaybolur, uykusuz ve sisli

Uyanır erkenden seher kuşları

Şehrin üstünde bir yeni gün açar

Kalır renk renk düşler, kaybolur gece

Ve artık vakit tamamdır

Damar damar çekilir kanı gecenin

Kahırla höykürür yalnızlaşan efkâr

Zırlar bağrını döve döve karanlık

Ne çok yorgun sevinçler yaşarız biz o gün

Çözülür dili sessiz şeytanların

Avare kalır fitne ve fesat

Kemirir tırnaklarını haset

Yaz dostum, yaz…

Az dağınık güller gibi efsunlu

Ne gök yurduna minnet eder gayrı

Ne kökleri kadar kahırsızdır hayrı

Soğuk sözcüklere uzağım bu mevsim

Bir yanımda kırgın çiçekler

Bir yanım uçurum bir yanım dağ

Bir yanım pörsümüş mazi

Bir yanım umutlar diyarı ati

Soğuk kaldırımlara uzağım bu mevsim,

Bir şehrin orta yerinde

Avare gezinip durur hayaller

Gizler nefretini süslü cümleler

Hakikat urbasında yalan bedenler

Zalimin dilinde hep aynı öykü

Beytin redifi kafiyesi mağduriyet

Arkadan yırtılmış Yusuf’un gömleği

Neylersin hakkın dili bağlanmış 

Ah bu Züleyha şehri!

Gün batımıyla başlar bu kıyamet

Hafakanlar çöker cinnet misali

Çelişki içinde büyüyen hayret

Şehre bir yeni sis düşer de büyür

Bir fener yanar ta İskenderiye şehrinde

Arsız fırtınalar vurup geçer ummanı

Ya Akdeniz kuşları gibi dağılır şehirde

Ya ben gibi vurulup büyür çelişki içinde

Arsız şarkılar dinliyorum gayri ey hafız

Arık ne ben şairim

Ne o kadın, Züleyha gibi âşık

Çek göğün örtüsünü üstümden

Yıldızlara ayandır sırlarım

Anlayan kalmadı beni bu diyarda

Söndür mumunu âlemin ey hafız

Zamana hüküm giydirip içilmez zehir

Bir rüya ile uslanır mı Züleyha derdi

Ne tükenir tayfı yandıkça fenerin

Ne aydınlanır ifrit denizinde yollar

Neyim ben?

Her basamakta ayrı bir çelişki

Uyanmak değilse çare

Niçin çekilir göğe siyah

Bilmek acıyla yoğrulmuş dilidir zehrin

Nedir ayrışan?

Ben miyim çelişki?

İki harf ile düşer peşinden isyanlar

Ne hüküm dinler gönlüm

Ne hayalin ötesine uzanır zihnim

Hep hülyalarla sabahlar geceler

Ne gök açılır ne yol verir

Her günün ötesinde aynı hüsran

Siyahın koynunda uyurken efkâr ı zehrin

Beyazlık üstünde uyanan tayflar olmalı

Sancıyla her doğum öncesi devrin

Sessizce büyüyen dertler olmal