Böyle garip kalmamıştım belki kırk yıldan beri

Kalabalık olsa da yetmiyor, çıkılmıyor içinden

Çaresizlik geliyor zor günlerin peşinden

Sual sorulamaz asla Rabbimin hikmetinden

Yine mektuplar geldi sevenden, sevilenden

Teselli etti bizi sizden gelen mektuplar

Mektup değil ki gelen, “dağ yürekli” insanlar

Bazen haftalar sürer, bıkarsın beklemekten

Duygular tükeniyor, çıkılmıyor ilmekten

Zaman geçtikçe artıyor sevgim, hayranlığım

Kaçıncı mektup bilmem canlarımdan aldığım

Zindanda mektup başka, hasretlerin mührüdür

Canından kopup gelen sevgi dolu türküdür

Zaman farklı da olsa mektuptur dokunduğun

Canlarımdan nağmedir günlerce okuduğun

Yâranıma yazdığımdır zorlandığım mektup

Yere çalasım geliyor şu hasreti tutup

Yaşamayan bilmez ki duadır sığındığım

Tamamı imtihanmış meğer hayat sandığım

Sade zarf gelmedi, dağ gibi hasret gördüğüm

Mektupta gözler nemli, boğazlar düğüm düğüm

Mektup alan kayboldu akşam güneş batarken

Ne hasretler yaşandı bu mektubu yazarken

Ya Rab, sevginin, merhametin kaynağı Sen’sin

Hayatı, sevgileri, dostları var edensin

Sade Allah’ım diyebildim; tükendim, bittim

Bizi kimsesiz ve çaresiz bırakma Rabbim

Mukabele, teravih, sahur, iftar; Ramazan

Ramazan bu devirde, cennet gibi “berceste”

İlahî inayetler geliyor deste deste

Bu aziz misafirler üç ayların bârânı

Ramazan “karz-ı hasen”, müminlerin yâranı

Biraz buruk giriyor, gönüller Ramazana

Allah varsa gam yoktur, hamdolsun Yaradan’a

Mukabele okunur, huşu ile dehlizde

Derin izler bıraktı, bu defa Kur’ân bizde

Duygular tavan yaptı, hissiyatlar uyanık

Sesler biraz buruktur, gönüller yanık yanık

Teravih kucakladı, sanki Ravza’da gibi

Tüm bunları yazıyor, meleklerin kâtibi

Kur’ân’ın sekinesi, şahadeti yetmez mi?

Her şeyi bilen Allah, garibi gözetmez mi?

Sahurda beklentiden uzak kalır yemekler

Evimizde olsaydık hazırlardı melekler

Çocuklar iftar etsin meleklerle beraber

Bize de eşlik eder semadaki melekler

Tarihte hiçbir nadan, kadına dokunmadı

Anneleri ağlatan, asla huzur bulmadı

Yürekleri dağlıyor gureba hikâyesi

Daha fazla bekletme, kimsesizler Kimsesi

Bizlere bayram olur rahmetin, inayetin

Nadana nikmetindir azametin, izzetin

Gözler bayramı bekler; mahzun okunan ezan

Rahmet, şefkat, inayet azîzâna Ramazan

Anneler çaresiz, sinemi dağlar

Bu yolun çıkışı nasıl ve nerde

Zeynep’in (r.a.) deveden düştüğü yerde

Meriç’in suları derin mi derin

Yırtarak gidiyor bağrını yerin

Yolcular yoruldu geçitler nerde

Güvercinin yuva yaptığı yerde

Yürüyün dostlarım yolumuz uzun

Önemi kalmadı çamurun tozun

Yollar ikilendi, çıkışı nerde

Süraka atının battığı yerde

Birisi önünden sazları açsın

Anneler arkadan izlere baksın

Karanlık zifiri, iziniz nerde?

En kutlu yolcunun geçtiği yerde

Yolcular geçince güler semekler

Belli ki önünden yürür melekler

Botumuz su aldı, kıyılar nerde

Cafer’in (r.a.) denizden geçtiği yerde

Hicretin kodları taze ve yeni

Muhacir bu yolda alır yerini

Anne çok yoruldum, yatağım nerde

Hazreti Ali’nin (r.a.) yattığı yerde

Hicret; yeni hayat, mukaddes değer

Bunu görmek varmış kaderde meğer

Efendim, canım feda, selamın nerde

Ruhlara can veren kutlu seferde

Çamurlu tarlalar ne yüzler gördü

Gönül mahzun oldu, dostları sordu

Meriç’te kaybolan yolcular nerde

Hacer’in, Meryem’in gittiği yerde