Yurt yuvalar dardı gaybubet gördük
Yüreği nâr ettik Settar hatrına
Korku candan sardı gurbet ördük
Duayı yâr ettik Gaffar hatrına

Zulümler kabardı canlı gömüldük
Kodesler nur ettik Yusuf hatrına
Gül yüzler sarardı revirde söndük
Nefesler sur ettik lütuf hatrına

Yalan seli vurdu bin sala duyduk
Tartı firar etti zalim hatrına
Na’ahlak kudurdu gözle soyulduk
İblis nazar etti talim hatrına

Yaş yirmi dolmadı müebbet olduk
Ne libaslar ördük vatan hatrına
Kimse hesap sormadı köprüde solduk
Ne paspaslar gördük basan hatrına

Gök merdiven açtı gülerek seçtik
Ciğerler söküldü nefret hatrına
Meriç güven saçtı ölerek geçtik
Yuvalar yıkıldı hicret hatrına

Heybemde nevbahar güneş bitmedi
Çiçekler kuruttuk hasat hatrına
Sinemde ah yâr ah ateş gitmedi
Saçları ağarttık vuslat hatrına

Köz kondu yarama bir dost eliyle
Ferman çıktı başa yalan diliyle
Temmuz ayazında facir yeliyle
Doğduğum topraklar dar düştü bugün

Işıkları söndü aklın bir anda
Döküldü kaldı yâr da yâran da
Yabancı değildi sırttan vuran da
Ülkemin alnında ar düştü bugün

Bileklerde halka yüreklerde haz
Yusuflarda yok gam dillerde niyaz
Sustu tüm insanlık vicdanlar ayaz
Kör ruhlara sonsuz nâr düştü bugün

Bir avuç gökyüzü bana sunulan
Zeytin çekirdeği zikre konulan
Ölüsüz salâlar her gün duyulan
İffetsiz yüzlere kâr düştü bugün

Toprak dile gelse neler söylerdi
Masum yüreklerde derman eylerdi
Dile mühür vuran kepli beylerdi
Süt kokulu âh u zâr düştü bugün

Çöllere atıp da yan deme n’olur
Kendimi kendimden süzsem kaybolur
Sola tövbe etsem sağda kaydolur
Dolandım virdine bin hayâ ettim

Avuçları öper titrek dualar
Gün yüzü görmemiş leylde şualar
En mahrem sevinçte sır beddualar
Ulandım ipine bin hayâ ettim

Okuyamam seni kâinat yetmez
Savm etsem aç susuz bir menzil etmez
Bin aylık müjdene bu can meyletmez
Sızlandım emrine bin hayâ ettim

Haşr denen bu yolda sen tek durağım
Gufran sürmesiyle gözde çerağım
Şu köhne dünyada y’âdın burağım
Uzandım sidrine bin hayâ ettim

Lisanlar çaresiz ebcedi yokken
Kameri yay ettin müjdeli okken
Yârlığım olmanda katbekat çokken
Uyandım ilmine bin hayâ ettim

Tuba-yı cennette olayım bir dal
Küllerdan canlanan o kuşa emsâl
Adı Reyyan olan bâb’a bir misal
Kuşandım ecrine bin hayâ ettim

Söz kifayet etmez, hep lâl kesilir
Cennetâsâ yüze vay oldum gitti
Mim eyledim başı, kıldan kesilir
Gülgûn demlerine say oldum gitti

Sol elin dünyada, sağı kalbinde
Ol hüsn-i an mıdır, nâr oldum gitti
Veyl olsun gazelim tutuk indinde
Meryem misal Adn’da yâr oldum gitti

Ne cüzlere sığdın ne sayfalara
Ebcedinde soldum, kül oldum gitti
Şimdi her yer Uhud, ar hayfalara
Öl dese âşıkan, zül oldum gitti

Sırtımda heybem yırtık yamalı
Senle yoğrulmuş azıklarım sığmaz, akar
Yazık ettik onca bahara Süreyya
Sarı güzlerle bekliyorum şimdi seni
Düşen her yaprak bir takvim sayfası
Göğün laciverti neye gebe bilir misin?
Doğacak gün ne renk söyler misin?
Senle doğan günün rengi olmaz Süreyya
Sen hep şiir renginde doğarsın
Gönlümün fecir vaktinde
Dört mevsim yağmurum olur, yağarsın
Şiir renkli bulutlardan
Bazen çisil çisil ruha şifa
Bazen sağanak olursun
Sızım sızım bu defa
“Yan” emrine âmâde Süreyya.

Mavisi kaybolmasın diye
Nefes yerine gözlerini çektim içime
Geri vermeye korkuyorum Süreyya
Hayal denizinin eğreti kıyısından sesleniyorum
Haykırıyorum ismini dalgalara
Martılara şiir atıyorum
Şarkı mırıldanıyorum yakamozlara
Gece yıldız yıldız göz kırpıyorsun düşlerime
Beş vakit, beş duyumla dilediğim sen
Heybemde birikti gün, ay, sene
Geliveriyormuşsun, bir düşünsene
“Gül” emrine âmâde Süreyya

Saçların geceden uzun ve kara
Ölüler dirilten can sözün vardı.

Yetimliğin yaktı yıllarca içim
Çöllerinde öksüz bir özün vardı.

Boyun, endamın aşk, yerli yerinde
Cemalullah gören, kalb gözün vardı.

Hatice’ndi ilkin, ilk de göz ağrın
Vedasıyla inen, bir hüzün vardı.

Acı imtihanlar yoldaşın oldu
Ömründe yazdan çok sert güzün vardı.

Fatıma’da çift nur canın yongası
Ayşe başın koyar, bir dizin vardı.

Sen konuştuğunda, bülbüller susar
Sohbetinin doyulmaz hazzı vardı.

Bir tek işaretinle ay bölünür
Ümmete şefaat niyazın vardı.

Gözümün nuru der başın koyduğun
Ayaklar şişiren namazın vardı.

Kadınlar baş tacı, emir buyurur
İncitenlere sert ikazın vardı.

Leyle-i Kadir’de affa dualar
Miraç’ta şefaat pervazın vardı.