Hayatın acemisi

Her yerin yabancısıyım

Bundandır

Gönlün hükmü hüzündür bana

Kırılır kanadım

Acı gördüğüm vakit

Bulurum kendimi ağladığımda

 

Üşürüm

Yalnızca soğuktan değil

Terlerim her mevsim

Yâ nasip!

İnsanlar içinde hayat zor

Görürüm

Ve fakat olmuyor selamı kesip…

 

İnsanım

Korkarım kötülüklerden

Cesurum

Zalime gözüm kara

Huzur ister kalbim

Ama ne mümkün

Ölürüm kahrımdan haksızlıklara

 

An olur

İçim içime sığmaz sevinçten

An olur

Çöker başıma dünya

Dualar ederim öyle duru öyle içten

Dua kulluğumdur

Huzurum dua

En insan hâlimdir dua ve secdem

 

Bazen bir kuyuyum

Çölde yalnız

Kervanlar gelir geçer gözümden

Birkaç yudum su alırlar

Hepsi bu

Kırık dökük birkaç mısra nev’inden

 

İsmim yok

“Sessiz yaşıyorum

Kim beni nereden bilecektir”

Hicret diyorum

Giden gitti ben kaldım bir

Ömür kederdir ancak

“Âlemde her ne var aşk imiş”

İki isim yeter insana

Yan yana en güzel dizilmiş

 

İnsanım

Nisyandır künyem

Acziyettir her yanım

Mademki böyleyim

Kalır mı kararım

Dünyaları verseler

“…gamım gitmez, nedendir?”

Gamsız bir kul var mıdır, sorarım

 

Hayatın acemisi

Her yerin yabancısıyım

İnsanım

Kâinat devreder benden yana

Gördüm ki

Sevinçlerim akşam vakti gibidir

Bundandır

Hüzün kattım mısralarıma