Hayat, akışıyla insana hep bir şeyler söyler. Bu fısıltıları duyabilme liyakati verilerek dünyaya gönderilen insan, sürekli öğrenir. Öğrendiklerini hafızasına, kalbine ve ruhuna işler. Binbir sevinci ve hüznü tecrübe edeceği bir ömür sürer. Bir hâlden diğerine geçerek yolculuğunu sürdürür.

Hz. Ömer (radıyallâhu anh) bu geçişleri ne güzel ifade eder. Bir gün gitmek üzere oldukları Şam vilayetinde veba salgını olduğunu haber alır ve istişare neticesinde geri dönmeye karar verir. Sahabenin arasından birisinin, “Allah’ın kaderinden mi kaçıyorsun ey Ömer?” sorusu üzerine şöyle cevap verir: “Allah’ın bir kaderinden diğerine kaçıyoruz.”

Hayatın akışında, sırayla kapılar açılır ve sırayla fırsatlar veda eder. Bu akışta deneyimlediği bir acı veya sevinç, bazen bitmesi gereken bir dönemi arkada bırakmaya, bazen de yepyeni bir dönem için yola düşmeye sebep kılınabilir.

Paylaş
Önceki İçerikFiraktan Vuslata
Sonraki İçerikİnsan