İnsanlar dünyada, dünya da insanların avuçlarının içinde yaşar. Her gün telefonlarımızdan internete bağlanırız. Inter “birbirine geçmiş”, network “ağ” demektir; internet ise “ağlar arası bağlantı” anlamına gelir.
Bu küresel iletişim ağı 1983’te ABD’de iki bilgisayar arasında kuruldu. Önce askerî araştırmalarda, ardından üniversitelerde kullanıldı ve 1991’de kamusal hâle gelerek hızla yayıldı. İlk dönemlerde internet, telefon hatlarındaki bakır kablolar üzerinden iletiliyordu. Kıtalar arası bağlantının daha hızlı ve dayanıklı olması için yürütülen arayışlar sonucu fiber optikler geliştirildi.
Veri, ses ve görüntüyü ince cam lifler içinde ışıkla taşıyan bu teknoloji zamanla bakırın yerini aldı. Bakır saniyede birkaç milyon sinyal taşırken fiber kablolar çok daha geniş bant kapasitesi sunar. Kablolar yedi katmanla güçlendirilir, özel gemilerle taşınır ve denizin derinliklerine yerleştirilir. Nahl sûresinin 15. âyetindeki “Nehirler ve yollar da var ettik ki şaşırmadan hedefinize ulaşabilesiniz.” kutsî beyanı, deniz altındaki ışık yollarının bilgiyi güvenle taşımasına adeta bir işaret gibidir.
Bugün dünyada yaklaşık 570 deniz altı kablosu vardır. Uzunlukları 131 km – 20.000 km arasında değişir; toplam uzunluk 1,48 milyon kilometreyi bulur. Her yıl yaklaşık 200 arıza yaşanır; kablolar bazen kazara kesilir, bazen çalınır, bazen de deniz canlılarıyla etkileşime girer.
Fikir ve duygularımızı bu ışık yollarına yükleyip dünyanın öbür ucuna ulaştırabiliyoruz. Şu anda okuduğunuz bu yazı da fiber optik ağ vasıtasıyla size ulaşmıştır. Deniz altındaki bu dev ışık ağı, gezegeni dolaşarak insanlar arasında görünmez ama güçlü bir bağ kurarken; bu gelişmelere iman nazarıyla bakan insan ise İlahî Kudret’in icraatındaki hikmetli işleyişi ibretle temaşa etmektedir.
Kaynak
https://www.wikiwand.com/en/articles/Submarine_communications_cable