Bazı kadınlar vardır, isimleri az bilinse de ardında taşıdıkları anlamlar çağlara sığmaz. Onlar, bir ömre sadece yaşanmışlık değil; bir davanın azmini, bir inancın teslimiyetini ve nurunu sığdırırlar. Tutundukları davanın ruhuna ilmek ilmek letafet işlerler.
Âsiye Hanım, 1881 yılında Afyon’un maneviyat kokan evlerinden birinde gözlerini hayata açar. Büyük dedesi “Küçük Âşık” Mehmed Efendi, Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî Hazretlerinin mürididir. Babası Mehmed Bahaeddin Bey ile annesi Zakire Hanım; onu iman ve edeple, dergâhların inceliğiyle yoğrulmuş kutlu bir ailede büyütürler.