Category: Ayla Akkaya

Ayla Akkaya

Suyun Öte Yakası

Masmavi, engin denize doğru dalıp gitmişti; denizden de derin gözleriyle. Deniz gökten almıştı maviliği; ya gözlerindeki acı, rengini nereden almıştı? İyiden iyiye yöneldi bakışları, acının

Oku »
Ayla Akkaya

Yedi Vadi

Bir söğüt salkımına Asılı kalmış düşlerim Savurur inceden bir rüzgâr Söken kızıl şafakta Tan yeri serinliği Sis bulutu içinde Kanatlanıp uçurur Bir zaman ötesine …

Oku »
Ayla Akkaya

Güzün Son Durağı

Mevsim güz; aylardan kasım… Kasım, güzün son durağı… Anlamı gibi; “bölen, taksim eden.” Bizim payımıza düşen de gitmek olmuştu; bir kış günü geldiğimiz o küçük

Oku »
Ayla Akkaya

Bir Şubat Yolculuğu ve Mülteci Olmak-2

İki haftalık misafirlik ve resmi işlemler sonrası, yabancısı olduğumuz o küçük şehrin, artık yeni sakini olarak 13 numaralı binada bize verilen tek göz odaya yerleşmek

Oku »
Ayla Akkaya

Bir Şubat Yolculuğu ve Mülteci Olmak-1

Annem, “gücük” derdi şubat ayına. Halk ağzındaki kullanımıyla gücük, kısa demekti. Uzun bir yolculuğa çıkışımız, kısa sandığımız bu ayın ilk günü başlamıştı. Günleri ardı ardına

Oku »
Ayla Akkaya

Mesafe

Gurbetler avuturken gönlümü bir akşamüstü, Güneş dönmüş guruba. Oturmuşum; Bir zalimin bin odalı sarayına karşı Akşamın alacası, ışık halelerini takmış koluna, Manzara… şehir; Saray, bir

Oku »
Ayla Akkaya

Acıyı Sevmek Olur Mu?

Onulmaz yaralarımız var bizim. Bazılarımız gibi, çok taze, bir o kadar da derin. Kabuk bağlar mı, sarılır mı bilinmez. Bir dokunabilseydiniz size en yakın yerine

Oku »
Ayla Akkaya

Bir Bayram Arifesi

Tarifi zor bir yalnızlık içinde; coşkusuz, heyecansız… Gurbette bayram; bilmem kaçıncı bayramım… Bu seferki başka, sessiz ve soluksuz… “Bir dağ başı yalnızlığı yaşıyorum yeniden Dağ

Oku »
Ayla Akkaya

Kara Efelere

Bir çocuğa, bir çiçeğe, bir hayvana sevgi duymayan, merhameti olmayan, insanlıktan nasibini alamamışlara, vicdan yoksunlarına içim çığlık çığlık bugün… Ne çabuk unutuyorsunuz bir zamanlar çocuk

Oku »