Ne masmavi gökyüzü

Ne coşkun akan sular

Yok artık o bahçeler

Özgürce uçan kuşlar

Görünmez oldu şimdi

Gecelerde yıldızlar

Kayboldu gidişinle

O sımsıcak bakışlar

Dokunsun yüreğinden

Yüreğime acılar

Şaklatsın kırbacını

Çektiğin tüm sancılar

Bir an boş ver demeden

Sükûtla, hiç gülmeden

Yine dimdik vakurla

Düşmanı yıldıran o sabırla

İçinde yalnız bir Gül

Huzura dek tahammül

Kucak açsın kâinat

Yaşanmışlığa inat

Belki bir çiçek için

Ya da binlercesine

Ümidin habercisi

Aşkın delicesine

Nefes alıp vermeden

Ah çoğalsan yeniden

Sıradan bir hayatın

Acıtan yanlarına

Kalbinden neler geçer

Bir bilsem, bir anlatsan

Hasretin doruğundan

Göğe doğru uzansan

Karlar da eriyecek

Buzlar da çürüyecek

Güneş yine doğacak

Çiçek yine açacak

Baharlar da gelecek

Yeter ki tebessüm et