Aşkın bir alev gibi düşsün sineme,

Durmadan her an Seni ansın bu gönlüm;

Yükselsin ruhumda aşkınla inleme,

Nâr-ı iştiyakınla yansın bu gönlüm…

 

Sen yok isen bahar gelmiş neyleyeyim,

Sensiz geçen her bahar hazandır bana;

Teşrifindir gönlümüze tek dileğim,

Hasretimiz dönüştü ah u efgana…

 

Yaz-bahar hayal bu yalancı dünyada,

Aldatıyor hevâîleşmiş ruhları;

Yaşamak güzeldir, olursakapında,

Bu tür hayat dindirir ah u vâhları…

 

Heva ruha saplanmış zehirli kanca,

Bir sürü aldanmış onun arkasında;

Farkı yok cehennemden Sensiz dünyanın,

Gafiller onu kaybetme tasasında…

 

Gel aydınlat bu ufku ey Mâh-ı Tâbân!..

O nuranî hâlenle kucakla bizi!..

Senin dünyan bizlere bir dâr-ı emân,

Al o emniyet yurduna hepimizi!..

***