Bir dipsiz kuyu ki herkes irkilir

Düşersen dert ile deva verilir

Sultanlık yolunda hilkat giyilir

 

Varsın zalimlere kuyu görünsün

Yusuf kuyularda aşka bürünsün

 

Yaraya merhemdir cefası cevri

Korkmadan içersin sunduğu zehri

Mazluma hicrettir Züleyha şehri

 

Varsın Züleyhalar iftira atsın

Yusuf zindanları medrese yapsın

 

Gün olur imtihan asırlar sürer

Karar göklerdense boynunu büker

Âşık usanmadan gözyaşı döker

 

Varsın imansızlar günaha aksın

Nuhlar gemisine çiviler çaksın

 

Gücüne güvenip assan herkesi

Peşinden ayrılmaz bir an gölgesi

Ensende ecelin ılık nefesi

 

Varsın Firavunlar öldürdüm sansın

Musa saraylarda uykuya dalsın

 

Ateşe atsalar İbrahimleri

Zalime baş eğmez hakikat eri

Mevla’nın mademki vardır haberi

 

Varsın o Nemrutlar ateşe atsın

İbrahim ateşte güllere batsın

 

Zalimler kendini muktedir sanar

Peşine fillerden ordular takar

İkbali uğruna Kâbe’yi yıkar

 

Varsın Ebreheler yıkarız desin

Abdulmuttalibler tevekkül etsin

 

Tarihte bir değil, bindir emsali

Her devir aynıdır müminin hali

Susanlar boynuna sarsın vebali

 

Varsın kör olanlar delidir desin

Müminler müjdenin sırrına ersin

 

Yakarım yıkarım zanneden ahmak

Rüyadan uyan da hakikate bak

Düşer mi zannettin o kutsi bayrak

 

Varsın zalimler şimdilik sevinsin

Dava Allah’ındır böyle bilinsin