Mehmet Zor KAYA

 

İçimden bir türkü söylemek geldi

Notası, nağmesi gurbete düştü

Teselli ararken bu yâd ellerde

Acılar katlanıp kesrete düştü

 

Sılam buram buram burnumda tüter

Paylaşsam acımı âleme yeter

Bilmem bu ayrılık ne vakit biter

Ömrümün kalanı zulmete düştü

 

Helal aşa haram lokma kattılar

Doğru dedik dokuz köyden attılar

Ölüm ile ayrılığı tarttılar

Ağırlık taş gibi, firkate düştü

 

Adalet aramak kör göze düştü

Ahlâkı ifade kem söze düştü

Haramiler geldi mala üşüştü

Tarihe yazıldık, ibrete düştü

 

Anamı bir görsem ölmeden son kez

Boynu bükük hâli, gözümden gitmez

Bizi anlatmaya lügatler yetmez

Dünyanın çilesi Hizmet’e düştü