Bu poyraz elbet bir gün dinecek sandım

Cefa devranı imiş heyhat aldandım

Himmet eyle ey Rabbim katından yardım

Lisan-ı ızdırârla medet Sultanım

 

Bağ bozuldu, berdar edildi bahçevan

Zalimin elinde vatanım beyâbân

Kolum kanadım kırıldı, kalmadı derman

Habibim hatırı için Ya Rab eman

 

Kime gideyim Senden başka yok Rahman

Dostlar vefasız, bîinsaf, zalim düşman

Kalbime girmiş bir defa Senin sevdan

Dönemem ey Dost elbet Senin yolundan

 

Adın duyulacaktı yedi düvelde

Bu vardı hizmet ehlinin hayâlinde

Masum kulların zalimlerin elinde

Senin affını bekliyorlar her yerde

 

Son karakol haramîlerin elinde

Din-i mübin sarsılmasın yüreğinde

Halkın imanı silinirse kalbinde

Şehitlerim rahat yatamaz kabrinde

 

İmanımız bir kor ateşin içinde

Rabbim her derde derman senin elinde

Masum kulların hizmet etme derdinde

Oyuncak etme bir zalimin elinde

 

İmanım var, biliyorum ferman sende

Nice hikmet var, verdiğin mühletinde

Vakti gelip zulüm bitsin dediğinde

Vira Bismillah demişiz biz ezelde

 

Paylaş
Önceki İçerikGel
Sonraki İçerikNur’un İhlasta Birinci Talebesi