Bir vakit ansızın belirdi kuyu

Karanlık dehlizde koptu fırtına

Çoğaldı sabırla aylar ve yıllar

Ana rahmi gibi besledi suyu

Bir vakit ansızın belirdi kuyu

 

Ne çok şey birikti; hüzün, inkisar

Bir değil belki bin sukût-ı hayal

Kalpleri yoklayan acı olsa da

Izdırap anları candaki bu hal

Ne çok şey birikti; hüzün, inkisar

 

Sıyrılır geceler karanlıklardan

Ve kurtulur ruhlar Nuh tufanından

Ne Nemrut ateşi ne bir Firavun

Bir medet bulmadı umduklarından

Sıyrılır geceler karanlıklardan

 

Bir tutkudan öte kızarır ufuk

Canlanır yürekler Ay’la, Güneş’le

Dertli sinelerde içli bir soluk

Yıldız yağmurları her an gecede

Bir tutkudan öte kızarır ufuk

 

Düşmek için yola vakit arama

Karda, kışta, yazda ya da baharda

Bir dinle kalbini bir an durup da

Gün doğdu doğacak zümrüt dağlarda

Düşmek için yola vakit arama