Sevdim, gonca gül belledim

Baldan tatlı dil belledim

Hakk’a giden yol belledim

Seni, hep Seni Efendim

 

Yollarını gözlediler

Yakında gelir dediler

Garipler çok özlediler

Seni, hep Efendim Seni

 

Çölde ceylanlara sordum

Gölde kuğulara sordum

Uçan turnalara sordum

Seni, hep Seni Efendim

 

Günler bahara kayıyor

Gül kokuları yayıyor

Bütün dünya sayıklıyor

Seni, hep Seni Efendim

 

Yüzünü görmek isterdim

Sesini duymak isterdim

Hakkıyla bilmek isterdim

Seni, hep Seni Efendim

 

Gel ki esaret son bulsun

Gel ki belimiz doğrulsun

Bekliyoruz biliyorsun

Seni, hep Seni Efendim

Paylaş
Önceki İçerikİman ve İmtihan
Sonraki İçerikHubb-u Hubâb