Bugün çok perişanım çöktüğüm günlerden biri

Böyle garip kalmamıştım belki kırk yıldan beri

 

Kalabalık olsa da yetmiyor, çıkılmıyor içinden

Çaresizlik geliyor zor günlerin peşinden

 

Sual sorulamaz asla Rabbimin hikmetinden

Yine mektuplar geldi sevenden, sevilenden

 

Teselli etti bizi sizden gelen mektuplar

Mektup değil ki gelen, “dağ yürekli” insanlar

 

Bazen haftalar sürer, bıkarsın beklemekten

Duygular tükeniyor, çıkılmıyor ilmekten

 

Zaman geçtikçe artıyor sevgim, hayranlığım

Kaçıncı mektup bilmem canlarımdan aldığım

 

Zindanda mektup başka, hasretlerin mührüdür

Canından kopup gelen sevgi dolu türküdür

 

Zaman farklı da olsa mektuptur dokunduğun

Canlarımdan nağmedir günlerce okuduğun

 

Yâranıma yazdığımdır zorlandığım mektup

Yere çalasım geliyor şu hasreti tutup

 

Yaşamayan bilmez ki duadır sığındığım

Tamamı imtihanmış meğer hayat sandığım

 

Sade zarf gelmedi, dağ gibi hasret gördüğüm

Mektupta gözler nemli, boğazlar düğüm düğüm

 

Mektup alan kayboldu akşam güneş batarken

Ne hasretler yaşandı bu mektubu yazarken

 

Ya Rab, sevginin, merhametin kaynağı Sen’sin

Hayatı, sevgileri, dostları var edensin

 

Sade Allah’ım diyebildim; tükendim, bittim

Bizi kimsesiz ve çaresiz bırakma Rabbim