Bin çileyle doludur yalnızlığım
Hüzne boyanır dünyam, her an sızlarım
Ruhumda bir şafak bekler ağlarım
Karanlık kuyuda bir dünya kurarım

Ümidim var, ümidim var
Zemheriyi kovacak bahar
Yarınlara mihmandar
Yeşeren ışık çocuklar

Ufukta bir çizgi, baharın habercisi
Sır olan gönlün aralanıyor perdesi
Çağlayanlar coşuyor erimiş kar tanesi
Kardelenler arafta merhametin simgesi

Ümidim var, ümidim var
Zemheriyi kovacak bahar
Yarınlara mihmandar
Yeşeren ışık çocuklar

Paylaş
Önceki İçerikMünâcât
Sonraki İçerikYazılmış