Meriç’in yaslı kıyılarına gün doğarken,
Bin parça olurmuş kocaman kayalar, taşlar;
Soğuk sularda zulüm bir yiğidi boğarken,
Uğruna kaç mevsim ağıtlar söylermiş kuşlar…
Meriç’in yanık bağrında şehitler yatarmış,
Dalgalar onlarla bir yürek olup atarmış!

Meriç yollarında bağlar, bahçeler, yemişler,
Yolcularına selam verirlermiş saygıyla;
Kutlular “ata binmişler, ya nasip!” demişler,
Geçseler de yolları, yokuşları kaygıyla…
Meriç’in yanık bağrında şehitler yatarmış,
Dalgalar onlarla bir yürek olup atarmış!