Bir kitabın sayfalarını çevirir gibi zamanın ve hakikatin satırları arasında geziniyoruz bazen. Kur’ân, işte böyle bir gezintide, sadece okunan değil, yaşanan bir âlem de sunuyor bize. Kehf sûresi ise bu âlemin belki de en derin ve çok katmanlı köşelerinden biri. Onu anlamak, sadece dört kıssayı art arda dinlemek değil; bir bütünün parçalarını birleştirir gibi, kendi iç yolculuğumuzun haritasını keşfetmek. Bu haritanın adına diriliş yolu diyebiliriz.
Diriliş, ölü toprağını silkip özümüze dönüş, sonra da o özü âlemde bir çiçek gibi açtırma seyrüseferidir. Kehf bize bu dirilişin dört kapısını aralar: “Mağara”nın kapısı, “Bahçe”nin kapısı, “Hızır”ın kapısı ve “Sedd”in kapısı. Her biri, âdeta ruhun bir mertebesine, hayatın bir imtihanına açılır.