Rahmet kokusuydu beni adım adım içine çeken. Ötelere açılan bir geçit, ebedi âlemin güzelliklerine bir kapı… Camdan bir mekân ve bir sandalye. Huzur, sükûnet ve kalbî muhabbetin otağı. Toprak, ipekten bir halı gibi ayaklarımı okşuyor. Çiçekler sarılıyor kokuna, ruhuna. Renkleri senden bir senfoni sunuyor konuklarına. Rayihan gülleri kıskandırıyor. Usulca diz çöküp oturdum yanı başına. Önce baktım derin derin sonra gayb ikliminden su gibi aktı zaman. Gülüne vasıl olmuş bülbül gibi pür heyecan gönlüm. Cananım, asrı kucaklayan efendim. İki büklüm sabahlara kadar dua dua yalvarıp yakaran hâlinle tanıdım seni. Âlemin derdi yüreğinin alevi oldu, yandın; “Hizmet” dedin kavruldun.
Gaye-i hayalin, duan ve hülyan idik…
Buradayım efendim, senin taleben olarak, mefkurene hadim olarak; senin nesebine canını, canparesini emanet eden bir anne olarak huzurundayım. Hiç bu kadar yakınına oturamamıştım. Yakınlığın gönlüme bağımdı, bağlılığımdı. Bulunduğun ortamda nefes almaya imtina ederdim melekler rahatsız olmasın diye. Harfler boğazımda düğüm olur, lâl kesilirdi dîl’im. Gül rayihası boyardı varlığımı, misk ü amberdi sesin, nefesin.
Buradayım, himmetine talibim efendim…
Buruk ve hüzün yüklü bulutlar eşlik etti yolculuğuma. Farklıydı bu geliş. Güp güp atardı kalbim her katettiğim mesafede. Ruhum coşar, varlığını hissetmeye çalışırdım. Yaklaştıkça çiçeklenirdi o kupkuru yollar.
Buradayım efendim, eskimez hatıralarınla…
Güneş ve Ay’ın parlaklığında görülen bir rüya ile başlamıştı her şey. Doğu’dan Batı’ya bir hicret kucakladı ömrünü. Ama öyle kolay değildi bu yolculuk. Yanında yönünde güzel insanlar olmasa nasıl katlanırdın onca derde, sıkıntıya? Yol, kaderin oldu senin ve sen yola saldın nicelerini bu hengâmda. Hüznün Yakup hüznü gibiydi, ümidin de öyleydi.
Buradayım efendim, satırlardan taşan yüce duygularla…
Şimdi bu asude mekânda zaman, neler fısıldar bir asrın başından işaret almış kutlulara. Devran bundan böyle “senden önce ve senden sonra” diye anılacak. Soluklarını arayacağız, sözlerini yeniden anlamaya çalışacak; Asrın Tereddütleri’ne cevaplar bulacağız. Kutlu bir mirasın kanatlarına tutunup vakti yakalamanın ıstırabıyla kıvranacağız.
Buradayız efendim, kutlu yolda olmak duasıyla…
Emanetini, bir şeref nişanesi olarak taşıyacak, gelecek zamanın ellerine özenle teslim edeceğiz. Gözyaşlarımızla suladığımız bu yolda, sadakatimizin en güzel meyvesi olarak nesilden nesile aktarılacak o kutlu miras.
Buradayım efendim, tüm şükran duygularımla…
İçimdeki fırtınaların dindiği, ruhumun yeniden doğduğu bu hasret dindiren topraklardayım. Senin dualarınla yoğrulan bir kalp, artık sadece kendine ait değil. Her nefeste her adımda hizmet etmenin aşkı ve şevkiyle yankılanıyor ruh yamaçlarım. İşte şimdi bütün korkularım eridi, benliğim kül oldu, yol ise büsbütün Hakk’ın yolu oldu. Senin gibi “hiç” olmanın yüceliğini hissettim bir an. Dizlerimin üzerine çökerken dimdik ayakta durmayı, gözyaşı dökerken gülmeyi öğrendim. Teşekkürlerimin en samimisiyle doluyor yüreğim.
Buradayım efendim, gökyüzüne saçılmış dualarla…
Dünyanın dört bir yanında açan güllerin kokusunu taşıyan talebelerinle. Senin ektiğin bu bereketli devran tarlası, çiçekler açtı; rayihası kıtalara yayıldı. Zulüm rüzgârları ne kadar esse de atılan tohumlar O’nun rahmet ikliminde yeşermeye devam etmekte. Senin, Kâinatın Efendisi’ne (sallallâhu aleyhi ve sellem) olan muhabbetin, şimdi geleceğe dönük tertemiz simalarda dalgalanıyor. Dediğin gibi mesafeler engel değil, zaman engel değil; Sünnet-i Seniyye, ebediyete uzanan bir nur olarak parıldıyor.
Buradayım efendim, hasret tüten gözyaşlarımla…
Bu asrın karanlık dehlizlerinde “Aşk ile dolun, Allah için yürüyün” sadan kulaklarımızda çınlıyor. Hüzünlerimiz var, yaralarımız var ama hüznü ümide çeviren bir mirasın varisleri olarak sabrın en güzel hâlini kuşanıyoruz. Gelecek nesiller alınlarında senin duanı, kalplerinde senin Allah ve Resûlullah sevgini taşıyacaklar. Rabbime yalvarıyorum; bu kutlu çerağı söndürmesin, bu sevda ateşini çoğaltsın. Derin umutlar içindeyim. Ümidim odur ki o gün seninle aynı mekânda olacağız. Ve ben belki sana yaklaşıp “Efendim, emanetin layıkıyla taşındı” diyebilmenin sevinciyle gözyaşları dökeceğim.