Kalemde bir telaş ilim yolunda
Mürekkeple hemhâl olmuş sevinir
Karanlığa yanacak o nur aşkına
Kızıl şafağında yanar harflerin
Güneş güfte ister derin uykuda
Alfabe benim sonsuz sermayem
El gerek elifler yücelsin bir bir
Niyetler nakşında var olurum ben
Beyana yoldaşlık vazifemdir ya
Satırlar dizilir renk renk dünyaya
Nâ ehil eline düşünce bir dem
Mahvolur kahrolur bütün ailem
Kalplerde belirir ince bir sızı
Ardından yükselir bulutlara dek
Kuraklık istemem gelmesin bana
Irmaklarca aksın düşüncelerim
Çağlayan akışlı coşkun sözlerim
Yükselmek gayemdir illiyyîn ufkuna
Yaz dedi kader yazdım ilk zaman
Ol emrinde var oldu bütün kâinat
Binlerce göz oldum kitaplara hem
Parladı Sözlerde derin hakikat
Hak olanda gezer ibresi kalbin
Hayaller hisler eller ve kalpler
Pırlantaya döner o sırlı defter
Ellerinde kalem Kirâmen Kâtibîn
Bir satır bir satır gider ömürler
Kısa hayatların sonsuz emeli
İnsanlık kelama olmuş muhatap
Kıymeti bilinmez gerçi ne tuhaf
Nefsin mırıltısı şeytan vesvesesi
Cehle kurban gider bazen hakikat
Ağlar içten içe harfler heceler
Dökülür yıkılır hepten kelimat
Saf saf çizgilerim secdedir zahir
İçli bir duadır gizli hâllerim
Varlığın anlamı evvel ve âhir
İncitme kelamı kalem düşmesin