Kül kül tutunur dağlara o beyaz renk Akşam ayazla çökünce üstüne gölge Sen gibi büyürken içimde ahenk Bir yeni düş geceme Bir eski gölge düşer

Perde perde büyüyen o kahırlı efsun Renkler çalıyor üst üste geceye Her düş gibi sisli puslu o efsun Perdeler üzerinde yürüyor geceye   Saatler mi

Yaz dostum Silinen güneş renkli hayallerimizi Meriç’te kararan hayatlarımızı Bölündükçe çoğalan aşklarımızı Ayrılırken kalkmayan ellerimizi Sallanamayan mendillerimizi   Yaz dostum Daha sözüm var âleme Bitmedi

Arsızdır sam rüzgârı Az dağınık güller gibi efsunlu Ne gök yurduna minnet eder gayrı Ne kökleri kadar kahırsızdır hayrı   Soğuk sözcüklere uzağım bu mevsim