Sanki her şey bir rüya

Şu dünya sarmalında

Sağanak olmuş bela

Masiva otağında

Ah u efgânda yer gök

Belki de inleyerek

Efsunlar var kalbimde

Başım dik, yüreğim pek

Peygamber çiçekleri

Dokunuyor kalbime

Bir hüznün ülkesinde

Bin zulmün gölgesinde

Bu kin, bu öfke, nefret

Çatlasa kederinden

Sükûtum çığlığımdır

‘Lâ havle’ en derinden;

Ah ‘bu can bu uğurda!’

Revân olsam yollara

Dilimde ‘hel min mezîd’

Yürekten kopan ah’a

İçimde damla umman

Masmavi asumandan

Göçmek üzere küsuf

Gönlümde cümle ferman

İlmik ilmik sabırla

Her şey yoktan hep var’a

Belki nice sırlara

Susayan asırlara

Ümitler devşireyim

Karanlık gecelerden

Kuruyan hecelerden

Bahar yağmuru gibi