Bana memleketimi geri verin

Yeniden ümit çiçekleri

Menekşe, gül, lale

Cıvıl cıvıl kuşlar

Eksik olmasın ruhumdan

Rengârenk dört mevsim

 

Bana memleketimi geri verin

Mavisiz kalan yaşamlar üstüne

İçimde büyüyen acılar üstüne

Okunsun yeniden şarkılar, türküler

Beklesin gözler pencerelerde

 

Bana memleketimi geri verin

Neler kayboldu şehirlerinde

Devrildi ne varsa iyiden yana
Eksildi gönüllerde bildiğin vefa

Yitik bir sevda oldu serviliklerde

 

Bana memleketimi geri verin

Ay bakışlar, sıcak kalpler yok artık

Damla damla baldırandır biriken

Şefkatten, merhametten habersiz

Çoğaldı öfkeler

Sonrası hep acı, hep hüzün, hep keder

 

Bana memleketimi geri verin

Hasret çeke çeke güçlenmeliyim

Bir çay gibi yudumlarken acıyı

Birikmeliyim içimde her gün yeniden

El olsa da sevdiklerim

İçimde kırık dökük

Beni yenmeliyim

Bir gün, bir sabah

 

Bana memleketimi geri verin

Gecenin siyah zülüflerinde

Varsın biraz daha koyulaşsın acı

Biraz daha demlensin

Gökler ötesinde müjde

Tıpkı bir dantela gibi sabır

Sökün edecek şafaklar için

Düşmüşüz yollara

Yansa da yüreğim

Pes etmek yok öyle