(Efendimiz sallallâhu aleyhi ve sellem için…)

 

Bülbül ol daim dertli nağmeler ede, derdi aza

Nice cevr u cefa etse de gül, âşık bu işve-i naza

 

Deli âşık, hâl-i pürmelalin döker nağmeye saza

Bülbüle dal budak gül dalı, dalın sanar konar saza

 

Ey gül dalı bülbül hüsn-i mutlak ile meftun sana

Bir aşk uğruna heyhat minicik gövden kandı kana

 

Nağâmat-i bülbül sermest eyler sefa-yı gülü

Nazlı nazlı uyanır şarâb eyler dem-i bülbülü

 

Ol demin aktı vâsıl oldu hardan goncaya düştü

Heyhat gonca güle elvan dem-i bülbülden düştü

 

Heyhat ışk-ı bülbül ağır diyet isterdi

Âb-ı çeşmi demiyle al rengin demlerdi

 

Işk-ı bülbül eyler gonca-i gül-tere, rind-i şeydâ

Azmeyler heybet-i goncayı seyr içûn eyler bahane peyda

 

Tâ geceden ötüşür tâ nevme yenilmesin deyû

Yorgunluk gözlerine sürme çeker uyusun deyû

 

Bülbüle heyecan bastı yüreği ağzında göz açtı

Şafakta bâd-ı sabâ okşadı zülf-i goncanı açtı

 

Heyhat goncay-ı bülbül dâmen-i pâkine şâhit yel

Nasıl ol dâmenin mahzenü’l-esrârın dokuna el

 

Gül-i bülbülün harîmine değdi bad-ı saba

Pür-cür’et aralayıp yırttı geçti yaprağın eyledi ardın heba

 

Bülbülün çilesi katmerli rakîbi biter mi sandın

Ol serv-i semen yedi veren gül, sarmaşığa aldandın

 

Kanın şarâb bağrın türâb ettin onunla kaldın

Döne döne feryâd u figânı nazlı güle saldın

 

Meded ey nazlı gül! Karşılık ver yaralı andelîbe

Gerçi sende aşklar çoktur boşa mı dağ düştü içine

 

Salına salına gelirsin ey gonca-ter güller arasından

Bir iltifat kıl azâd eyle deli hezârın ol derin yarasından

 

 

Heyhat goncagül aşkın pazarı daim kızıştıra

Gövdeler, gölgeler meydanda bedeller peşi sıra

 

Rüştün ispat içûn kurulu bin cefalı ibtiladan meydan

Heyhat dil-i mecruha saplı ol hançer-i peykân

 

Sarhoş ede unuttura ol cerahat-i yara teraneler

Defîne-i mâliğe kalbola kudsî sadânla viraneler

 

Gül-ü sadberg bir gamzeder ki mevsim nevbahar

Hiç bir olur mu hazan gülü ol gül-ü âhâr

 

Gülderen gül dere gülistanda ol çehre ruhsâr

Bülbül ol güle meftûn âh bir görse o hâle-i Gülsâr

 

Ey âşıkların Sevgilisi Seyyid-i gülzâr gül deren

Suya düştü siluetin belirdi aks-i cemâl-i bâ kemâlin ceren

 

Heybeti yıkıverdi mevhum saltanatımı ol beren

Yeter al harîmine kemter kulun eyle sırrına eren