Hayatım iç içe hazanla, âh ile geçti,

Sensizlik gurbetinin zehirlerini içti;

Gönlüm “Artık bitsin” diyor “bu ayrılık demi”,

Şimdiye dek üzerinden ne hazanlar geçti.

Ey mehtab-ı nur, lütfet yüzün bir kez göreyim,

Hâlen gibi o zevk devrini ben de süreyim;

Lâyık olmadığım açık öyle bir vuslata,

Kıtmîr’e kerem kıl nûr iklimine ereyim!..

Keremkânım kerem kıl gel rüyalarıma gir!

At boynuma kemendini eyle beni esir;

Sensiz yaşamaktansa ölüm yeğdir bendene,

Eyleme kapı kulunu Sensizlikle dilgîr!..

Ümitlendim bazen, kederlerim uçtu gitti,

Sinemi yakan o hasret koru göçtü gitti;

Gurbeti kurbetine bağladım her fasılda,

Sana bîgânelik gönlümde bir suçtu gitti.

Keşke hep Sana gelsem kanat açıp uçarak,

Bütün bütün ağyarla hemdemi unutarak;

Kendini anlatıp uyutsan beni dizinde,

Yüzüm dâmeninde gözyaşımı kurutarak!..