Daima bir ufuk oldun sen bana,
Kalbimin bam teli mızrabın için.
Dokun bir kez daha ne olur ona,
Ağlasın inlesin kalb için için.

Senin sesin ile çınlasın yer gök,
Çürük fikirleri şu cihandan sök,
Bunu çok özledik çok özledik çok,
Bir daha solusun şu cihanda din.

Ekiver tohumu her bir tarlaya,
Girmesin zakkumlar lakin araya,
Kalksın ellerimiz bir bir duaya,
Bir daha bir daha ruhumuza in.

Sensiz bahtsız olmuş bu geniş gökler,
Nice insan senin soluğun bekler,
Güle dönsün gayri bir bir felekler,
Kâinat dolusu olsun sohbetin…

Paylaş
Önceki İçerikCürmüm Var Benim
Sonraki İçerikEy Nefsim