Dün sabah yalnızdım, yalnız ağladım
Hüda’nın dışında gören olmadı
Halimi yıllara sordum, ağladım
Sevgisiz geriye dönen olmadı

Tüm eski resimler geçti önümden
Halimi kötüye yoran olmadı
Uzakta olsan da tuttun elimden
Bizi hiç sevgisiz gören olmadı

Bir bardak çay aldım eski demlikten
Seninle içtiğim tadı vermedi
Zamanlar süzüldü beyaz imbikten
Geride korkutan leke kalmadı

Gönülden gönle giden köprüden
Sevgisiz gelip de geçen olmadı
Mihneti, minneti sordum yeniden
Vefanın dışında kalan olmadı

Paylaş
Önceki İçerikDevir Bir Garip
Sonraki İçerikEneyi Kırmak