Ne diye vicdanın sızlar ey gönül,
Bu ilk imtihanın değil ya.
Kimler çaldı kapını,
Kimler bekledi bu eşikte.

Sen kendine yetmez iken,
İki can sundu bu yürek,
Hep pazarlarda sundun,
Bir ömür bekleyerek.

Sanma her şey dilediğince olur,
Kısmetse gelir seni bulur.
Kesin bir hakikat, unutma!
Sadece Allah’ın dediği olur

Paylaş
Önceki İçerikHiçim
Sonraki İçerikDertli Gönüller