Alacakaranlıkta yoldayız, kadın erkek;
Bilmiyoruz dur durak ölüm gelinceye dek.
Çin’e Maçin’e kadar bu yolculuk sürecek.
Söyledi şarkımızı temiz dudaklar, diller;
Güftesi gözyaşımız, bestesi iniltiler.
Izdırap var içinde, kor düşmüş yüreklere;
Deryadayız tekneyle, asıldık küreklere.
Astık sancağımızı en yüksek direklere.
Yurt oldu, yuva oldu gayrı bize bu eller;
Güftesi gözyaşımız, bestesi iniltiler.
Ne kış dedik ne boran ne yazlarda eyleştik;
Ne kem söze başvurduk ne yaraları deştik.
Ipıssız gecelerde yıldızlarla söyleştik.
Esiyor serin serin nereye gitsek yeller;
Güftesi gözyaşımız, bestesi iniltiler.
Ne dilemişse Allah olacaktır, inandık;
Liyâkatimiz var mı diye çok kez sınandık.
Âhesterevlik etsek tokat yedik, kınandık.
Başladı doğrulmaya bütün bükülmüş beller;
Güftesi gözyaşımız, bestesi iniltiler.
Sürünürken yerlerde, kudretiyle doğrulduk;
Tuttu ellerimizden, zelilken aziz olduk.
İlahî yardımını hep yanımızda bulduk.
Semavî iltifatla doldu taştı gönüller;
Güftesi gözyaşımız, bestesi iniltiler.
Bizler adım attıkça rahmetini koşturdu;
Yürüyerek gidince ihsanını coşturdu.
Sevdiğimiz zatlarla hizmette buluşturdu.
Duyuyor, hissediyor yavaş yavaş nesiller;
Güftesi gözyaşımız, bestesi iniltiler.