Asırlardan beri değişik zamanlarda yapılan birçok icat ve keşif, maalesef ortaya çıktıktan sonra dikkatimizi çekiyor. Kur’ân’da açık, gizli, îmâ veya işaret türünden birçok ilmî gerçekten bahsedildiğini ancak o keşif yapıldıktan sonra anlıyoruz. Hem kâinat kitabını hem de onun fihristi veya özeti hükmündeki Kur’ân-ı Kerim’i gerektiği ölçüde okuyamayınca, mesela, sütün meydana gelmesi, embriyonun gelişmesi, incirin, zeytinin, hurmanın ve arının hikmetleri gibi çok farklı sahalara ait keşifleri ancak ortaya çıktıktan sonra değerlendirebiliyoruz. Hâlbuki her iki kitabın âyetlerine de merak ve insafla bakılabilse kim bilir daha ne mükemmel güzelliklerin keşfine şahit olacağız. Kâinat kitabı ile Kur’ân-ı Kerim’i birlikte okuyup her iki kitaptaki işaretleri anlayıp değerlendirebilecek ilim adamlarımızı yetiştirebilirsek başta tıp, astronomi, fizik ve mühendislik sahalarında olmak üzere insanlık için faydalı birçok yeni keşif ve icatlara imza atarak, Kur’ân’ın kıyamete kadar çürütülemeyecek mucizevî hakikatlerini bütün âleme duyurabiliriz.
İşte böyle bir mucizenin konusu ziraî ürünlerin bozulmadan saklanması hususunda karşımıza çıkıyor. Bu mucizeyi Hazreti Yusuf (aleyhisselâm) Mısır devletinin başındaki Melik’in en yetkili danışmanı ve maliyeden sorumlu bir konumdayken göstermiştir: Kur’ân’daki anlatıma göre hükümdar bir rüya görmüş ve rüyasını anlatıp kâhinlerden bir yorum istemiş, “Ben yedi semiz inek gördüm, bunları yedi zayıf inek yiyordu. Bir de yedi yeşil başak ile yedi kuru başak gördüm. Ey Efendiler: “Siz rüya tabir ediyorsanız benim bu rüyamı da halledin” (Yusuf, 12/43), fakat kâhinler bu rüyayı karışık görüp bilemeyeceklerini ifade etmişlerdi. Bunun üzerine daha önce Hazreti Yusuf’la birlikte zindanda kalıp çıkmış ve O’nun doğru yorumlarını da bilen bir saray çalışanının meseleyi hükümdara aksettirmesiyle, Hazreti Yusuf zindandan celb edilerek bu rüyayı yorumlaması istenmiştir.