Zaman geldi gönlümün bahçesinde gezindim,

An da oldu cismaniyet ağında ezildim;

Ey rahmeti engin Rab!.. Hep kapında inledim,

Senin aşk u iştiyakın olsun diye derdim…

 

Sensizlik tasavvuruyla gamgîn gönlüm benim,

Gurbetle ciğeri kebap olmuş bir bendenim;

Ben “Benim” diyemem, ben her şeyimle Sen’denim,

Duygular durulunca yeşeriyor gülşenim.

 

Teveccühün olmazsa âfitâbı istemem,

Bana göz kırpıp duran mehtabı da istemem,

Değilse aşk mey’i, ab-ı hayatı istemem,

Seni söylemeyen hiçbir kitabı istemem!..

 

Teveccüh kıl gönlümde mâsivâ harap olsun!

Efkârım Seni aksettiren bir kitap olsun;

Nazarımda dünya ve mâfîhâ serap olsun!..

Şu densiz benliğim türap ender türap olsun!..

 

Hülyalarımı saran cemâline dalayım,

Kalbimde tütüp duran ateşinle yanayım;

Hep Seni heceleyeyim, Seninle kalayım,

Aşkın ateşiyle her dem yanıp ağlayayım!..

***