Aşk kanadını açmış uçuyorlar dört yöne,

Kar-kış, yağmur demeden cesur göç Simurgları.

Bu gurbetler sürecektir kim bilir kaç sene,

Başlarında değildir, kalbde fetih tuğları.

 

Dillerinde bir türkü onları şâd ediyor,

Kırk birinci ayeti meşhur Nahl Sȗresinin.

Kanat çırpıp uçuyor uzaklara gidiyor,

Ufuklarda yankısı sanki Cibril sesinin.

 

Zulme uğrayıp yurdu terk edenler vardır ya,

İşte onları bizler arzın güzel yerine

Yerleştiririz, onlar mutlu olur orada,

“Ama ah bir bilseler, ahiret ödülü ne”

 

Bu gurbet türküsünü söylerler her bir demde,

Güçleri tükense de kanat çırpar Simurglar.

Elbette mükâfatın aslı öbür âlemde,

Onlara Hak’tan ödül, Firdevsî armağan var.

 

Paylaş
Önceki İçerikPortakal
Sonraki İçerikAilevî Akdeniz Ateşi