Bitmedi, bitmeyecek özleminin şarkısı,
İstiyorum inlesin sinemde hiç dinmeden;
Gönlümün âh u vâhı ve içten yakarışı,
Sûzişî nağmelerle yükselsin hep sinemden.

Kesilmesin seninçün yükselen âh u vâhım,
Savrulsa ümitler hazan yaprakları gibi,
Duymam bir keder, Sen olduktan sonra penâhım,
“Sen, Sen” deyip inleyeceğim her dem ey Nebî!..

Geçse de aylar, günler, bir kere ben söz verdim,
Hak inayetiyle Sen yâdımda olacaksın;
Gelmediyse ufkundan ziya, o benim derdim,
Yaksa da nâr-ı hasret, gönülde kalacaksın.

Nurlu hayalin şimşek gibi çarpıp geçmekte,
Çarpsın isterim, benliğim her an kor kesilsin;
Gönlüm o vuslat demini her an beklemekte,
İsterse o enfes visal bir ölümle gelsin.

Gül yüzünün rengine hasret her zaman bu can,
Büyülendim ufkunun halesine ezelden,
Oluversin bu Kıtmîr’in canı Sana kurban,
Ona teşne yaşadı ömür boyu bu benden…
***