Tarihin farklı dönemlerinde, farklı coğrafyalarda gerçekleşen katliamlar birbirine benzer. M.S. 64 yılında, 18 Temmuz gecesi, Roma’da büyük bir yangın çıkar. Bir hafta süren bu yangında, şehrin büyük bölümü zarar görür. İmparator Nero’nun yangın tutkusu önceden beri bilindiğinden halk onu sorumlu tutar. Nero, suçu o zamanlar az sayıda olan Hristiyanlara atar. Roma’yı yeniden inşa etme fikri olan Nero, yangından sonra geniş yollar ve kendisi için “Domus Aurea” (Altın Ev) adında büyük bir saray yaptırır. Sonuçta inançlı bir kesim, çoluk çocuk demeden katliama uğramıştır. Nero yangından dört yıl sonra, M.S. 68 yılında, intihar etmiş, daha sonraki asırlarda Hristiyanlık bütün Avrupa’ya yayılmıştır.[i]

Zulmün adresi bu defa bütün Avrupa’dır. 1119 yılında faaliyetlerine başlayan Tapınak Şövalyeleri’nin kuruluş gayesi, Kudüs’e giden Hristiyan hacıların mal ve canlarının korunması olarak bilinmektedir. Tapınakçılar, ekonomik olarak o kadar güçlüydüler ki Avrupa’daki kraliyetlerden onlara borçlu olmayan neredeyse yoktu. 13 Ekim 1307’de, en çok borca giren Fransa kralı IV. Philippe, Paris’te bulunan Tapınakçıların üstadı De Molay ve taraftarlarını tutuklattı. Bu tutuklamalara, idam mahkûmu birinin, hücresindeki bir Tapınakçıdan “Hazreti İsa’yı reddettiklerini ve putperest olduklarını” öğrenmesi gerekçe gösterildi. Uzun süren yargılamalar ve işkenceler sonucu, kaçabilen az bir kesim hariç, bütün taraftarlar, Mart 1313’te öldürülmüştür. Portekiz ve İspanya’da Tapınakçılar suçsuz bulunurken, İtalya ve İngiltere’de hapsedilmiş, Fransa ve bazı ülkelerde ise diri diri yakılmıştır. Daha sonra, IV. Philippe attan düşerek felç olup ölmüş, çocuklarının hayatı da çok kötü sona erdiğinden kendisi lanetlenmiş kral olarak anılmıştır.[ii]

[i] “Nero | Roman emperor”. Encyclopaedia Britannica. www.britannica.com/biography/Nero-Roman-emperor

[ii] Jochen Burgtorf, Shlomo Lotan, Enric Mallorquí-Ruscalleda (ed.), The Templars – The Rise, Fall, and Legacy of a Military Religious Order, London: Routledge, 2021.