Ey kadim dostum! Hep beraberdik ışıltılı günlerde
Gönül koyarak niçin bulunursun ağır sitemlerde?
Köprüleri yıkma hemen başa gelen sıkıntılarda
Ne bulursun ki aslı olmayan düzmece ithamlarda!
Bak, nefisler damıtılıyor bir bir zor imtihanlarda.
Ne istersin günahkâr pençesindeki günahsızlardan?
Mazlumların ahı çıkar bir gün bütün ahlaksızlardan
Tarih de çok çekti, ukbâsını yakan insafsızlardan
Omzuma yasla kederlerini birlikte paylaşalım
Bozma safvetini, tuzakları bozmaya çalışalım.
Kalpleri kırma mezar kaçkınlarının kem sözleriyle
Müstakime kır dümeni sahabenin benzerleriyle
Kader ayırmasın seni Allah için sevenleriyle
Topuz değil nurla vur, salihlere fitne ulaşmasın
Suçsuzların üstüne tek bir damla leke bulaşmasın.
Devrilecek kütükler tereddüde düşürmesin seni
Savrulacak yapraklar kesmesin güzelim nefesini
Tüm maziyi silerek niçin yükseltirsin ki sesini?
Kullar değil hatta utanacaktır atılan yalanlar
Yine onlar olur iftiraları altında kalanlar.
Yarın üzülüp de yaptıklarından pişman olacaksın
Sözlerinden utanıp bakışlarını kaçıracaksın
Günahını aldığın mazlumlara son kez bakacaksın
Göreceksin kandırıldığını hak hukuk geldiğinde
Toprak kabul eder mi ki onları, sen affettiğinde?